__TOC__ duet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zespół muzyczny złożony z dwóch osób (1.2) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy (1.3) para tancerzy, łyżwiarzy itp. występujących przed publicznością (1.4) w XVII–XVIII w.: ciepłe nakrycie głowy
(1.1-4)
(1.1) Na firmową imprezę szef zaprosił duet smyczkowy. (1.2) Ten duet na skrzypce i wiolonczelę jest niezły, ale już pisał pan lepsze kompozycje.
(1.2) duet na
(1.1) grać w duecie (1.2) komponować duet na fortepian / skrzypce / … (i wiolonczelę / …)
(1.1) para (1.3) para
(1.1) solo, solista
duecik
duo z
angielski: (1.1) duo; (1.2) duet białoruski: (1.1) дуэт ; (1.2) дуэт ; (1.3) дуэт duński: (1.1) duet , duo ; (1.2) duet , duo hiszpański: (1.1) dúo , dueto ; (1.2) dúo niemiecki: (1.1) Duett portugalski: dueto szwedzki: (1.1) duo ; (1.2) duo węgierski: kettős włoski: (1.3) binomio , duetto
duet ()
rzeczownik (1.1) duet (utwór dla dwóch instrumentów)
(1.1) duet; duets
(1.1) solo
duo