potępić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( potępiać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Litwini wznosili groźne okrzyki i wymachiwali transparentami z napisem: "Papieżu! Przywróć nam Dziady!" Chodziło, jak wyjaśniła dziewczyna, o pradawny pogański obrzęd wywoływania duchów, potępiony przez głowę katolickiego kościoła i ścigany przez Święte Oficjum.
potępiać potępienie potępieńczy
(1.1) białoruski: (1.1) асудзіць