gwizdnąć ()
, ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( gwizdać) (1.1) (wydać z siebie gwizd) czasownik przechodni dokonany ( brak) (2.1) ukraść (2.2) uderzyć, szturchnąć
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Na sali rozległo się kilka krzyków, ktoś nawet przeraźliwie gwizdnął, wystarczyło jednak, że sędzia zmarszczył brwi i sala ucichła. (2.1) Wymierzano teraz drakońskie wyroki: prostych złodziejaszków wieziono w zaplombowanych wagonach gdzieś na Kamczatkę, prostytutkę, która gwizdnęła klientowi portfel, traktowano jak szpiega w masce.
gwizd , gwizdanie , gwizdnięcie , gwizdek wygwizdywać , wygwizdać , gwizdać gwizdkowy
(1.1) (2.1) (2.2) francuski: (2.1) faucher hiszpański: (2.1) birlar, soplar, afanar włoski: (2.1) fregare