mieć na końcu języka ()
, ,
fraza czasownikowa (1.1) wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni (1.2) chcieć coś powiedzieć, ale powstrzymać się, zrezygnować w ostatniej chwili
(1.1-2) , „na końcu języka”
(1.1) Ten jej nowy szef nazywa się… Mam to nazwisko na końcu języka. (1.2) Ojcowie zdawali się namyślać, choć oboje mieli odpowiedź na końcu języka.W. Orkan: Na wydaniu (1.2) Miał, jak to mówią, na końcu języka pytanie jakąby książkę trzeba kupić dla osoby chorej, dla bardzo chorej, ale widok modnie uczesanego subiekta był tak daleki od treści jego myślenia, że pytanie wydało mu się wprost śmieszne i niemożliwe.S. Żeromski: Promień
(1.1-2) mieć + (coś) + na końcu języka
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
angielski: (1.1) have something on the tip of the tongue hiszpański: (1.1) tener algo en el pico de la lengua, tener algo en la punta de la lengua niemiecki: (1.1) auf der Zunge liegen; (1.2) auf der Zunge liegen nowogrecki: (1.1) το έχω στην άκρη της γλώσσας μου rosyjski: (1.1) вертеться на языке; (1.2) вертеться на языке włoski: (1.1) avere sulla punta della lingua