__TOC__ proca ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski; (1.2) rodzaj opatrunku podtrzymującego chorą część ciała (np. żuchwę) (1.3) dorobek
(1.1-2)
(1.1)
procarz , procnik procny, procowaty, procowy
wystrzelić jak z procy
(1.3) angielski: (1.1) sling baskijski: (1.1) habaila białoruski: (1.1) прашча bułgarski: (1.1) прашка cerkiewnosłowiański: (1.1) праща chorwacki: (1.1) praćka czeczeński: (1.1) ӏад dolnołużycki: (1.1) prokadło duński: (1.1) slangebøsse fiński: (1.1) ritsa francuski: (1.1) lance-pierre(s) hiszpański: (1.1) tirachinas , honda ido: (1.1) stonojetilo kaszubski: (1.1) pùszczówka kazachski: (1.1) сақпан łaciński: (1.2) funda niemiecki: (1.1) Schleuder nowogrecki: (1.1) σφεντόνα rosyjski: (1.1) праща́ , рога́тка słowacki: (1.1) prak starogrecki: (1.1) σφενδόνη szwedzki: (1.1) slunga , slangbella , slangbåge ukraiński: (1.1) праща , рогатка włoski: (1.1) fionda , frombola
proca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) trud
, ,