ogół ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów (1.2) wszyscy mieszkańcy (regionu, kraju)
(1.1-2)
(1.1) Przeprowadzone badania wykazały, że ponad 10% ogółu pracowników firmy jest narażonych na szkodliwe działanie hałasu. (1.2) Wyniki wyborów prezydenckich zostały udostępnione ogółowi społeczeństwa.
(1.1) suma, całość (1.2) społeczność, ludność, społeczeństwo
ogólność , ogólnik , ogólnikowość , ogólniak , uogólnianie , uogólnienie uogólniać , uogólnić ogólny, ogólnikowy ogólnie, ogólnikowo, ogółem
ogółem • na ogół • w ogóle (forma współczesna jest wynikiem obniżenia artykulacji u > o > ó przed spółgłoską ł) < → to, co jest okrążone, otoczone, całość, być może od → otoczyć, okrążyć w tańcu, od → igrać, tańczyć, śpiewać, bawić się, weselić się, szaleć ( ); (ahul) → hurt, krąg
angielski: (1.1) whole, entirety esperanto: (1.1) tuto; (1.2) tuto francuski: (1.1) ensemble, au total litewski: (1.1) visi, visuma łaciński: (1.1) omnia niemiecki: (1.1) Allgemeinheit , Öffentlichkeit rosyjski: (1.1) совоку́пность , о́бщность , ко́мплекс , общее число ; (1.2) обще́ственность ukraiński: (1.1) загал włoski: (1.1) complesso , insieme , totalità ; (1.2) insieme , totalità