__TOC__ haubica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;
(1.1)
(1.1) Ogień prowadziły haubice okopane za lasem.
(1.1) armatohaubica / haubicoarmata • celownik / lufa haubicy • strzelać z haubicy • ładować / okopać haubicę • bateria haubic
(1.1) działo
haubiczny
< <
angielski: (1.1) howitzer baskijski: (1.1) obus białoruski: (1.1) гаўбіца (gaŭbìca) bułgarski: (1.1) гаубица (gaubica) czeski: (1.1) houfnice duński: (1.1) haubits , haubitser estoński: (1.1) haubits fiński: (1.1) haupitsi francuski: (1.1) obusier hiszpański: (1.1) obús kaszubski: (1.1) haubica litewski: (1.1) haubica macedoński: (1.1) хаубица (haubica) niderlandzki: (1.1) houwitser niemiecki: (1.1) Haubitze norweski (bokmål): (1.1) haubits norweski (nynorsk): (1.1) haubits nowogrecki: (1.1) οβιδοβόλο , χόβιτζερ portugalski: (1.1) obus rosyjski: (1.1) гаубица (gaubica) serbski: (1.1) хаубица (haubica) słowacki: (1.1) húfnica słoweński: (1.1) havbica szwedzki: (1.1) haubits ukraiński: (1.1) гаубиця (gaubicâ) wilamowski: (1.1) haubic włoski: (1.1) obice
haubica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) haubica
haubica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) haubica
(1.1)