muszkiet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,
(1.1)
(1.1) Żołnierzy uzbrojonych w muszkiety nazywano muszkieterami.
(1.1) strzelać z muszkietu • ładować muszkiet
muszkieter , muszkiecik muszkieterski, muszkietowy, muszkietny
angielski: (1.1) musket baskijski: (1.1) moskete bułgarski: (1.1) мускет duński: (1.1) musket esperanto: (1.1) muskedo francuski: (1.1) mousquet hiszpański: (1.1) mosquete niderlandzki: (1.1) musket niemiecki: (1.1) Muskete norweski (bokmål): (1.1) muskett norweski (nynorsk): (1.1) muskett nowogrecki: (1.1) μουσκέτο portugalski: (1.1) mosquete rosyjski: (1.1) мушке́т słowacki: (1.1) mušketa słoweński: (1.1) mušketa węgierski: (1.1) muskéta włoski: (1.1) moschetto