arkebuz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwskaMała encyklopedia wojskowa, Wydawnictwo MON, Warszawa 1967, t. 1, s. 57.;
(1.1)
(1.1) Dałem rozkaz mojej straży: Kto zbyt blisko się poważy, przywitać go z arkebuzaPedro Calderon, Alkad z Zalamei, Dzień Trzeci.. (1.1) Oto już słyszę z daleka pukanie z dział, z dubeltówek, z flinty, z arkebuza…Juliusz Słowacki, Beniowski, Pieśń trzecia.
(1.1) mierzyć / strzelać z arkebuza • ładować arkebuz
(1.1) arkabuz, arkabuza, harkabuz, harkebuz
arkebuzer , arkebuzeria arkebuzerski, arkebuzowy
, < ,
forma równoważna: arkabuz
angielski: (1.1) arquebus baskijski: (1.1) arkabuz białoruski: (1.1) аркебуза chorwacki: (1.1) arkebuza czeski: (1.1) arkebuza esperanto: (1.1) arkebuzo francuski: (1.1) arquebuse hiszpański: (1.1) arcabuz ido: (1.1) arkabuzo niemiecki: (1.1) Arkebuse nowogrecki: (1.1) αρκεβούζιο włoski: (1.1) archibugio