odnosić () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( odnieść) (1.1) przynosić coś z powrotem; dostarczać coś, aby to oddać (1.2) zyskiwać coś, mieć jakiś wynik czasownik zwrotny niedokonany odnosić się ( brak) (2.1) dotyczyć czegoś czasownik zwrotny niedokonany odnosić się ( odnieść się) (3.1) traktować coś lub kogoś w pewien sposób
(1.1) Odnoszę ci książkę, tę, którą pożyczyłem w zeszłym tygodniu. (1.2) Nie widzę, żeby moje zabiegi odnosiły jakiś skutek. (2.1) Moja wypowiedź odnosiła się do zaistniałych faktów. (3.1) On odnosi się do mnie wulgarnie.
(3.1) odnosić się z szacunkiem/lekceważeniem
(2.1) tyczyć się
odniesienie , odnoszenie przenosić, wznosić odnośnie odnośnie
(1.1-2,3.1) angielski: (2.1) concern chiński standardowy: (1.2) 取得 (qǔdé); (2.1) 说 (shuō) duński: (2.1) vedrøre esperanto: (1.1) reporti; (2.1) rilati francuski: (1.1) rappporter; (1.2) remporter; (2.1) se référer à, concerner islandzki: (2.1) vísa jidysz: (2.1) האָבן צו (hobn cu) łotewski: rosyjski: ukraiński: (1.1) відносити; (2.1) відноситися; (3.1) ставитися włoski: