trąba ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: trąbka (1.2) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia (1.3) gwałtowny wir powietrza; (1.4) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); (1.5) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
(1.1-5)
(1.2) Trąby grały larum, by kto żyw, chronił się do miasta, lecz oni nie słyszeli tych głosów lub nie chcieli na nie zważać. (1.3) Niedawno na tym obszarze pojawiła się trąba powietrzna. (1.4) Istnieje przekonanie, że figurka słonia z podniesioną trąbą przynosi szczęście. (1.5) Nie poderwałeś jej? Ale z ciebie trąba!
(1.2) dąć w trąby • odgłos trąby (1.3) trąba powietrzna
(1.3) tornado (1.5) gapa
trębacz , trębaczka trąbka wytrąbić, trąbić, zatrąbić, odtrąbić trąbkowy, trąbkowaty
jak z koziej dupy trąba • puścić w trąbę • robić w trąbę • trąba jerychońska
angielski: (1.2) tuba; (1.3) whirlwind, vortex; (1.4) trunk arabski: (1.4) خرطوم bułgarski: (1.4) хобот czeski: (1.4) chobot esperanto: (1.2) tubjo; (1.3) kirloventego, trombo; (1.4) rostro francuski: (1.2) tuba; (1.3) trombe , tornade ; (1.4) trompe hiszpański: (1.4) trompa islandzki: (1.3) hvirfilvindur japoński: (1.3) ; (1.4) ; (1.5) そそっかしい, jidysz: (1.4) שנוק (sznuk) niemiecki: (1.2) Tube; (1.3) Windhose , Wirbelsturm ; (1.4) Rüssel ; (1.5) Trottel , Tollpatsch rosyjski: (1.2) труба ; (1.3) смерч , воронка ; (1.4) хобот ; (1.5) шляпа /, растяпа , разиня sanskryt: (1.4) नासा szwedzki: (1.2) tuba ; (1.3) tromb ; (1.4) snabel ukraiński: (1.2) труба ; (1.3) смерч ; (1.4) хобот włoski: (1.4) proboscide