glauben ()
czasownik słaby, nieprzechodni (1.1) wierzyć, uwierzyć, wyznawać wiarę (1.2) wierzyć, uwierzyć, ufać, zaufać (1.3) być zdania, uważać, przypuszczać
(1.1-3) glaub|en (glaubt), glaubte, geglaubt (haben)
(1.1) Die alten Griechen glaubten an viele Götter. → Starożytni Grecy wierzyli w wielu bogów. (1.2) (Es ist) kaum zu glauben! → (To) nie do wiary! (1.3) Ich glaube, er hat sich damals längere Zeit bei seinen Verwandten aufgehalten. → Przypuszczam, że on wtedy zatrzymał się na dłużej u swoich krewnych.
(1.1) glauben an + (1.2) / +() glauben
(1.2) vertrauen, den Glauben schenken (1.3) meinen, der Meinung sein, vermuten, annehmen
Glaube , Glauben , Glauben , Gläubige glaubhaft, glaublich, gläubig, glaubwürdig Glaube
wer's glaubt, wird selig
←