bronić ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) odpierać atak (1.2) stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą czasownik zwrotny niedokonany bronić się (2.1) chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie
(1.1) Zginął jak przystało na żołnierza, broniąc z orężem w dłoni stolicy Niemiec – Berlina. (1.2) Górski replikował, bronił swej słuszności sprawnie i mądrze, ale zarazem atakował, obrażał i poniżał osobę przeciwnika.
(1.1) bronić kraju (1.2) bronić racji • bronić interesów
(1.2) atakować
obrona , obrońca , obrończyni , bronienie obronny, obrończy
żywią i bronią
albański: (1.1) mbroj; (2.1) mbrohem angielski: (1.1) defend arabski: (1.1) ناصر, دافع białoruski: (1.1) абараняць; (1.2) абараняць; (2.1) абараняцца chorwacki: (1.1) braniti; (1.2) braniti; (2.1) braniti (se) duński: (1.1) forsvare; (1.2) forsvare; (2.1) forsvare sig esperanto: (1.1) defendi fiński: (1.1) puolustaa; (1.2) puolustaa francuski: (1.2) défendre, protéger hiszpański: (1.1) defender; (1.2) defender, proteger jidysz: (1.2) פֿאַרהיטן (farhitn); (2.1) ווערן זיך (wern zich) kazachski: (1.1) қорғау; (1.2) қорғау maltański: (1.1) ipprotiġa, iddefenda, ħares niemiecki: (1.1) verteidigen; (1.2) beschützen norweski (bokmål): (1.1) forsvare norweski (nynorsk): (1.1) forsvare, forsvara ormiański: (1.1) պաշտպանել połabski: (1.1) broń ai̯băroi̯ rosyjski: (1.1) защищать; (1.2) защищать; (2.1) защищаться suahili: (1.1) kinga szwedzki: (1.1) försvara, värja; (1.2) försvara, värna; (2.1) försvara sig, värja sig ukraiński: (1.1) захищати walijski: diogelu, amddiffyn wilamowski: wieta włoski: (1.1) difendere; (1.2) prendere le difese, proteggere; (2.1) difendersi