zaufanie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przeświadczenie, że można komuś ufać
(1.1)
(1.1) Bezgranicznym zaufaniem darzę tylko moją rodzinę. (1.1) Mieli do niego zaufanie, bo był uczciwyMieszysław Maliński, Kuternoga.
(1.1) zaufanie do kogoś ()Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) bezgraniczne / pełne zaufanie • mąż zaufania • telefon zaufania • mieć zaufanie do kogoś / czegoś • wzbudzać zaufanie • darzyć / obdarzyć zaufaniem • utrata zaufania • wotum zaufania
(1.1) ufność
(1.1) nieufność
ufanie , ufność , zaufaniec , zaufany zaufać , ufać ufny, zaufany ufnie zaufany
powiedzieć w zaufaniu • kredyt zaufania • mandat zaufania • z całym zaufaniem • zdradzić zaufanie
albański: (1.1) besim angielski: (1.1) trust, confidence arabski: (1.1) ثقة , إستئمان , ائتمان boloński: (1.1) fidózzia, faid bułgarski: (1.1) доверие chorwacki: (1.1) povjerenje czeski: (1.1) důvěra duński: (1.1) tillid , tiltro esperanto: (1.1) fido estoński: (1.1) usaldus fiński: (1.1) luottamus francuski: (1.1) confiance , foi gudźarati: (1.1) ખાતરી (khātarī) hiszpański: (1.1) confianza japoński: (1.1) 信用 jidysz: (1.1) godny zaufania בטוח (betuech) macedoński: (1.1) доверба maltański: (1.1) fiduċja niemiecki: (1.1) Vertrauen norweski (bokmål): (1.1) tillit / norweski (nynorsk): (1.1) tillit / nowogrecki: (1.1) εμπιστοσύνη nowopruski: (1.1) aušaudisnā , aušaudīsnā polski język migowy: portugalski: (1.1) confiança rosyjski: (1.1) доверие sanskryt: (1.1) विश्वास serbski: (1.1) поверење słoweński: (1.1) zaupanje szwedzki: (1.1) tillit tuvalu: (1.1) fakatuaga ukraiński: (1.1) довір'я , довіра węgierski: (1.1) bizalom włoski: (1.1) fiducia