wilczyca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) samica wilka (1.2) suka owczarka niemieckiego
(1.1-2)
(1.1) Pomiędzy drzewami przemknęła wilczyca, spieszno jej do młodych. (1.2) Adam zaprezentował na wystawie swoją wilczycę.
(1.1) młoda / szara wilczyca
(1.1) wadera, basiora
(1.1) samica (1.2) suka
wilk , wilczek , wilczysko , wilczarz / wilczy
(1.1) angielski: (1.1) she-wolf, wolfess baskijski: (1.1) otseme białoruski: (1.1) ваўчыца (vaŭčyca), ваўчыха (vaŭčyha) bretoński: (1.1) bleizez bułgarski: (1.1) вълчица (v″lčica) czeski: (1.1) vlčice duński: (1.1) ulvinde , hunulv esperanto: (1.1) lupino fiński: (1.1) naarassusi francuski: (1.1) louve hebrajski: (1.1) זאבה (ze’evá) hiszpański: (1.1) loba jidysz: (1.1) וואָלפֿיכע (wolfiche) kataloński: (1.1) lloba litewski: (1.1) vilkė łaciński: (1.1) lupa , lupula łotewski: (1.1) vilcene niemiecki: (1.1) Wölfin norweski (bokmål): (1.1) ulvinne /, hunnulv nowogrecki: (1.1) λύκαινα (lýkaina); (1.2) λύκαινα (lýkaina) portugalski: (1.1) loba rosyjski: (1.1) волчиха (volčiha), волчица (volčica) rumuński: (1.1) lupoaică słowacki: (1.1) vlčica starogrecki: (1.1) λύκαινα (lúkaina) szwedzki: (1.1) varginna , varghona turecki: (1.1) dişi kurt ukraiński: (1.1) вовчиця (vovčicâ), вовчиха (vovčiha) węgierski: (1.1) nőstényfarkas włoski: (1.1) lupa zazaki: (1.1) delverg