ψεύτης ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kłamca, łgarz (1.2) oszust, defraudant przymiotnik (2.1) mylny, błędny, fałszywy, złudny
(1.1-2) M10: ψεύτη; ψεύτες, ψευτών
(1.1) Δε σε πιστεύω γιατί είσαι ψεύτης. → Nie wierzę ci, bo jesteś kłamcą.
(1.1) ψεύστης, ψευδολόγος, παραμυθάς (1.2) απατεώνας, κατεργάρης (2.1) πλανερός, απατηλός, μάταιος
(1.1) ειλικρινής, αληθολόγος
ψευτιά , ψευτρόνι , ψεύτρα ψευτάκος , ψευταράκος , ψευτράκος ψευταράς , ψεύταρος ψεύτικος ψευτίζω
ρώτα τον μπάρμπα μου τον ψεύτη → ironiczna odpowiedź dla kogoś, kto powołuje się na niewiarygodne źródło; zapytaj mojego kłamczucha wuja ο Θεός να με βγάλει ψεύτη → obym był fałszywym prorokiem; niech Bóg przyłapie mnie na kłamstwie na kłamcę ψεύτη ντουνιά! → fałszywy świecie! () ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται → oszust i złodziej pierwszego roku cieszą się; kłamstwo ma krótkie nogi