mieć miejsce ()
, ,
związek frazeologiczny (1.1) rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć (1.2) posiadać miejsce na coś
(1.1-2)
(1.1) W ciągu roku mają miejsce dwie równonoce, wiosną i jesienią, kiedy noc i dzień są tak samo długie. (1.2) W garażu mam jeszcze miejsce na dwa samochody.
(1.2) mieć miejsce + na +
(1.1) rozgrywać się, odbywać się, dziać się
(1.1) prawdopodobnie kalka z
(1.1) zwrot „mieć miejsce”, choć stosowany, nie jest aprobowany przez polskich normatywistów lub uważany za nadużywany
angielski: (1.1) take place arabski: (1.1) وقع, حدث, جرى duński: (1.1) finde sted esperanto: (1.1) okazi, havi lokon francuski: (1.1) avoir lieu hiszpański: (1.1) tener lugar jidysz: (1.1) זײַן (zajn), טרעפֿן זיך (trefn zich) niemiecki: (1.1) stattfinden norweski (bokmål): (1.1) finne sted nowogrecki: (1.1) συμβαίνει rosyjski: (1.1) иметь место szwedzki: (1.1) utspela sig, äga rum włoski: (1.1) avere luogo