bałagan ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stan braku porządku (1.2) przestępcza: krajowe wino niskiej jakości
(1.1-2)
(1.1) Trudno jest coś znaleźć, gdy w pokoju jest bałagan.
(1.1) mieć / miewać / robić / zrobić bałagan • narobić bałaganu • bałagan w pokoju / w szafce / w rzeczach / … • bałagan jest / panuje gdzieś / w czymś
(1.1) nieporządek, bajzel; burdel
(1.1) porządek, ład
bałaganiarz , bałaganiara , bałaganiarstwo , bałaganienie , zabałaganienie , nabałaganienie bałaganik bałaganić , zabałaganić , nabałaganić bałaganiarski
(1.1)
angielski: (1.1) mess arabski: (1.1) فوضى białoruski: (1.1) балаган , беспарадак , непарадак , бязладдзе bułgarski: (1.1) бъркотия , безпорядък chorwacki: (1.1) nered czeski: (1.1) zmatek duński: (1.1) rod esperanto: (1.1) malordo, senordo francuski: (1.1) gâchis , pagaille hebrajski: (1.1) בלגן (balagan), אנדרלמוסיה (andralamusja) hiszpański: (1.1) desbarajuste jidysz: (1.1) באַלאַגאַן (balagan) niemiecki: (1.1) Durcheinander nowogrecki: (1.1) ακαταστασία , ασυγυρισιά , ανακατωσούρα polski język migowy: rosyjski: (1.1) беспорядок ukraiński: (1.1) бе́злад węgierski: (1.1) rendetlenség, rumli włoski: (1.1) disordine , soqquadro