herbo ()
rzeczownik (1.1) trawa (1.2) siano - brak rozsądku (mieć siano w głowie)
(1.1-2)
(1.1) Mi volus kuŝiĝi sur herbo. → Chciałabym położyć się na trawie. (1.2) Li havas ankoraŭ kapon kun herbo. → On ma jeszcze siano w głowie.
(1.1) birdoherbo • hundherbo • verukherbo
(1.1) herbero, herbeto, herbaĉo, herbejo
(1.1) bone kreskas la herbo, sed ĉevalo jam mortis • malbona herbo froston ne timas • vojon batitan herbo ne kovras (1.2) eĉ en Parizo herbo ne fariĝas cerbo • kapo kun herbo, sen guto da cerbo • havi en la cerbo tro multe da herbo