uniform ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ujednolicony ubiór wyróżniający członków jakiejś organizacji lub grupy zawodowej;
(1.1)
(1.1) Wreszcie znalazłem go, wcale nie w świetnym uniformie admirała eskadry lewantyńskiej, w jakiej wypłynął był na okręcie flagowym „Le Cid“ z Tulonu owego roku, gdy miał objąć tron meksykański, ani też w zielonym fraku generała kawalerii, który tak chętnie nosił w swych dniach ostatnich.
(1.1) uniform strażaka / portiera
(1.1) mundur
uniformizacja , uniformizm uniformizować
angielski: (1.1) uniform bułgarski: (1.1) униформа , форма duński: (1.1) uniform esperanto: (1.1) uniformo rosyjski: (1.1) форма
uniform ()
, , ,
rzeczownik (1.1) mundur przymiotnik (2.1) jednolity
uniformity, uniformization uniformly uniformless
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Ubrania
uniform ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mundur, uniform przymiotnik (2.1) jednakowy
(1.1) en uniform, uniformen, uniformer, uniformerne (2.1) uniform, uniformt, uniforme
(1.1) Synes du ikke, at vores politibetjent ser godt ud i sin uniform? → Nie uważasz, że nasz policjant dobrze wygląda w mundurze?
(2.1) ens
uniform ()
(1.1) mundur, uniform
uniformo uniforma
uniform ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) mundur
(1.1) en uniform, uniformen, uniformer, uniformene lub ei uniform, uniforma, uniformer, uniformene
uniform ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mundur
uniform ()
przymiotnik (1.1) jednolity