ur ()
wykrzyknik (1.1) hm (wyraża niezdecydowanie) określnik (2.1) = your → twój forma ściągnięta (3.1) = you're
(1.1) er, um
ur ()
rzeczownik (1.1) woda
urtsu, urkor
ur ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) godzina
ur ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zegar, zegarek
(1.1) et ur, uret, ure, urene
(1.1) Dette ur viser forkert tid. → Ten zegar pokazuje niewłaściwy czas. (1.1) Uret taber fire minutter i timen. → Zegar spóźnia się cztery minuty na godzinę. (1.1) En urmager arbejder bl.a. med mekaniske og digitale ure. Urmagere kan enten fremstille deres egne ure, eller reparere og vedligeholde andre ure. → Zegarmistrz pracuje m.in. z zegarkami mechanicznymi i cyfrowymi. Zegarmistrzowie mogą zarówno produkować własne zegarki, jak i naprawiać oraz konserwować inne zegarki.
(1.1) at trække uret op → nakręcać zegar • uret er foran → zegar się spieszy • uret er for langsomt → zegar się spóźnia • urmager → zegarmistrz vækkeur → budzik
dødningeur → kornik
ur ()
(1.1) tur (1.2) uryna
uro, urologo, urato
(1.1)
(1.1) (1.2) (1.2) morfem używany głównie w złożeniach
ur ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zegar (1.2) zegarek
(1) et ur, uret, ur, urene lub et ur, uret, ur, ura
(1.1) solur • veggur • vekkerur (1.2) armbåndsur
(1) klokke
ur ()
zaimek dzierżawczy (1.1) pański, pańska, pańskie, pana, pani, państwa, wasz, wasza, wasze
ur ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zegar, zegarekSvensk ordbok, hasło "ur" rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) rumowisko skalne rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki (3.1) śnieżycaSvenska Akademiens ordbok, hasło "UR sbst.2" przyimek (4.1) z (z wnętrza czegoś) (4.2) z (przy odłączaniu lub oddzielaniu czegoś) szwedzka partykuła czasownikowa (verbpartikel) (5.1) …nadaje czynności określonej czasownikiem charakter opróżniania (5.2) …nadaje czynności określonej czasownikiem charakter odłączania lub oddzielania
(1.1) ett ur, uret; ur, uren (2.1) en ur, uren; urar, urarna (3.1) en ur, uren; urar, urarna lub ett ur, uret; ur, uren
(1.1) klocka (2.1) stenur (3.1) snöfall
(1.1) armbandsur, atomur, bordsur, digitalur, fickur, golvur, gökur, kopplingsur, kronograf, kronometer, kvartsur, pendelur, pendyl, sandur, solur, timglas, tornur, vattenur, väckarur, väggur
(4) ur-
złożenie rzeczownikowe armbandsur, atomur, bordsur, digitalur, fickur, golvur, gökur, kopplingsur, kvartsur, pendelur, sandur, solur, stenur, tornur, vattenur, väckarur, väggur • uraffär, urfjäder, urmakare, urtavla, urverk czasownik frazowy blåsa ur, dra ur, dricka ur, gå ur, koppla ur, lasta ur, pressa ur, spåra ur fraza przysłówkowa i ur och skur
(5) ,
ur ()
ür
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ucho
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Części ciała