durny ()
,
przymiotnik jakościowy (1.1) mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny (1.2) hardy, zuchwały (1.3) zbrojny (1.4) dumny, pyszny
(1.1)
(1.1) głupi, ograniczony, tępy, kretyński, debilny, idiotyczny
(1.1) mądry, rozsądny, inteligentny
dureń , durniacha , durnota , durnica , durność , durnowatość , durnienie , zdurnienie durnieć , zdurnieć durnowaty durnie, durnowato
durny i chmurny • Durny Szczyt
(1.2-3) → wzburzony, pobudzony, otumaniony; gniewny, szalony (1.1)
(1.2) (1.3) (1.4) angielski: (1.1) stupid, foolish, silly białoruski: (1.1) дурны esperanto: (1.1) stulta francuski: (1.1) bébete, tourte rosyjski: (1.1) дурацкий szwedzki: (1.1) fånig, larvig, tramsig, flamsig, fjantig, fjollig, töntig ukraiński: (1.1) дурний, дурнуватий włoski: (1.1) scemo, grullo, stupido