kierownica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; (1.2) element rozjazdu torowego; (1.3) pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową (1.4) kontroler gier komputerowych w kształcie kierownicy (1.1);
(1.1-4)
(1.1) Angielskie samochody mają kierownicę po prawej stronie.
(1.1) stracić panowanie nad kierownicą • blokada kierownicy • wspomaganie kierownicy
(1.1) kółko, fajera
kierowca , kierowanie , kierownik , kierowniczka , kierownictwo kierować , pokierować , skierować kierowniczy kierowniczo
mistrz kierownicy
albański: (1.1) timon angielski: (1.1) steering wheel (w samochodzie), handlebar (w rowerze); (1.3) directrix arabski: (1.1) عجلة القيادة , baskijski: (1.1) bolante (w samochodzie), eskuleku (w rowerze, motocyklu) bośniacki: (1.1) volan bułgarski: (1.1) кормило czeski: (1.1) volant duński: (1.1) rat esperanto: (1.1) stirilo, stirrado, kondukilo francuski: (1.1) samochodowa: volant , będąca prętem: guidon ; (1.2) contre-rail hiszpański: (1.1) volante , (u roweru, motocykla) manillar ; (1.2) raíl de retención ; (1.3) directriz ; (1.4) volante kabowerdeński: (1.1) avulánti kaszubski: (1.1) czer łotewski: (1.1) stūre niemiecki: (1.1) Steuer , Lenkrad nowogrecki: (1.1) τιμόνι ; (1.2) αντιτροχιά rosyjski: (1.1) руль słowacki: (1.1) volant ukraiński: (1.1) кермо , руль węgierski: (1.1) kormány, kormánykerék, volán włoski: (1.1) sterzo