oponować ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie
(1.1)
(1.1) Ze swej strony i prawnicy z Ministerstwa Sprawiedliwości oponowali po cichu przeciw przemocy wszechwładnej policji politycznej.
opozycjonista , opozycja , opozycjonistka , oponowanie , oponent , oponentka
angielski: (1.1) oppose arabski: (1.1) ضاد, عارض białoruski: (1.1) апаніраваць bułgarski: (1.1) опонирам francuski: (1.1) opposer hiszpański: (1.1) oponerse, contradecir interlingua: (1.1) opponer, adversar nowogrecki: (1.1) αντιδρώ, αντιτίθεμαι, εναντιώνομαι, ενίσταμαι rosyjski: (1.1) оппонировать szwedzki: (1.1) invända, opponera, opponera sig, motsäga, säga emot, säga ifrån węgierski: (1.1) opponál włoski: (1.1) opporsi, contrapporre