cynizm () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych (1.2) zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa;
(1.1-2)
(1.1) (…) odpychał nieprzezwyciężonym pociągiem do szyderstwa, bezwzględnym zaufaniem w samym sobie i pewnym, aż w cynizm wpadającym lekceważeniem wszystkiego i wszystkich na świecie.W. Łoziński: Zaklęty dwór
(1.1) mówić z cynizmem
(1.1) cyniczność
cyniczność , cynik , cyniczka cyniczny, cynicki cynicznie
(1.2) Wyznawców tej filozofii przezywano psami (gr. Kynos).
albański: (1.1) cinizëm ; (1.2) cinizëm angielski: (1.1) cynism, cynicism baskijski: (1.1) zinismo; (1.2) zinismo białoruski: (1.1) цынізм bułgarski: (1.1) цинизъм czeski: (1.1) cynismus; (1.2) cynicism duński: (1.1) kynisme ; (1.2) kynisme esperanto: (1.1) cinikeco; (1.2) cinikismo francuski: (1.1) cynisme hebrajski: (1.1) ציניות hiszpański: (1.1) cinismo ; (1.2) cinismo interlingua: (1.1) cynismo jidysz: (1.1) ציניזם (cinizm) niemiecki: (1.1) Zynismus nowogrecki: (1.1) κυνισμός ; (1.2) κυνισμός portugalski: (1.1) cinismo rosyjski: (1.1) цинизм , циничность ; (1.2) цинизм słowacki: (1.1) cynizmus ; (1.2) kynizmus , cynizmus ukraiński: (1.1) цинізм ; (1.2) цинізм węgierski: (1.1) cinizmus; (1.2) cinizmus włoski: (1.1) cinismo