stracić twarz ()
, ,
fraza czasownikowa (1.1) stracić honor, mieć powody do wstydu
(1.1) , „twarz” , w formach zaprzeczonych - „twarzy”
(1.1) Bałeś się stracić twarz, ale jeśli podpiszesz książkę, którą napisali za ciebie, będziesz skończony na zawsze. (1.1) Naówczas Iwanów, aby nie stracić twarzy, wysunął tezę, że podziemne składy, piwnice i obronne kazamaty w istocie służyły jako cele oraz izby tortur.
(1.1) wyjść z twarzą, zachować twarz, odzyskać twarz
zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
angielski: (1.1) lose face duński: (1.1) miste ansigt, tabe ansigt rosyjski: (1.1) потерять своё лицо, потерять лицо włoski: (1.1) perdere la faccia