przeznaczony ()
, ,
(1.1) przymiotnikowy bierny od: przeznaczyć (1.2) o człowieku, ludziach: będący czyimś przeznaczeniem przymiotnik (2.1) taki, który musi się stać rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (3.1) osoba, w której upatruje się przyszłego partnera
(2.1) (3.1)
(1.1) Ta szczoteczka jest przeznaczona do mycia paznokci. (1.2) Jesteśmy sobie przeznaczeni. (2.1) No i spotkał ciebie łotrze przeznaczony tobie los! (3.1) Oto idzie mój przeznaczony!
(1.1) przeznaczony coś dla kogoś (+) • do czegoś (+) • na coś (+)
(2.1) przesądzony, nieunikniony, nieuchronny, konieczny (3.1) ukochany
przeznaczyć , przeznaczać przeznaczenie , przeznaczanie , przeznaczona
angielski: (1.1) destined, dedicated, intended, allocated, meant to be; (2.1) destined, certain