szabla ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jednosieczna broń z wygiętą klingą; (1.2) broń szermiercza (1.3) konkurencja z użyciem szabli (1.2) (1.4) dolny kieł dzika (1.5) zielony strąk fasoli
(1.1-4)
(1.1) Co nam obca przemoc wzięła, szablą odbierzemy. (1.1) Hej, szable w dłoń! Łuki w juki, a łupy wziąć w troki. (1.1) Szabla ta stanowiła jedną z najcenniejszych naszych pamiątek rodzinnych, a przy tym wieczny od dawnych lat przedmiot westchnień moich i Kazia, bo cięła żelazo jak wióry.
(1.1) pójść / walczyć na szable szablodziób • szablogrzbiet • szablorogi
(1.1) karabela
szablak, szablista, szablistka, szablica, szablisko szabelka szablasty, szablisty, szablowy szablasto
Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki • roznieść na szablach • skrzyżować szable • szabla śnieżna
(1.1) < Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 22.
angielski: (1.1) sabre białoruski: (1.1) шабля bułgarski: (1.1) сабя czeski: (1.1) šavle duński: (1.1) sabel ; (1.2) sabel esperanto: (1.1) sabro francuski: (1.1) sabre ; (1.2) sabre ; (1.3) sabre hiszpański: (1.1) sable interlingua: sabla, sabra niderlandzki: (1.1) sabel niemiecki: (1.1) Säbel norweski (bokmål): (1.1) sabel norweski (nynorsk): (1.1) sabel rosyjski: (1.1) сабля ; (1.2) эспадрон szwedzki: (1.1) sabel ukraiński: (1.1) шабля węgierski: (1.1) szablya wilamowski: (1.1) siawuł , siaowuł ; (1.2) siawuł , siaowuł ; (1.3) siawuł , siaowuł włoski: (1.1) sciabola ; (1.2) sciabola ; (1.3) sciabola ; (1.4) zanna