rybitwa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych; (1.2) rybołówstwo rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) rybak
(1.1)
(1.1) (…) gdzieniegdzie, nisko nad rzeką, skrzydlatymi punktami przelatywały rybitwy (…)Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem (2.1) Tęgi z was rybitwa! I jam próbował łowitwy, ale mi rybka srebrna uszła z sieciAugustyn Necel, Krwawy sztorm, Gdynia 1960, s. 38.. (2.1) (…) i rybitwowie, którzy zastawiali więcierze po zarosłych wybrzeżach RosogiHenryk Sienkiewicz, Potop, t. 2, rozdz. IX..
(1.1) (1.2) rybactwo (2.1) rybołowca, rybołówca, rybitw
narybek , rybak /
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) tern arabski: (1.1) خطاف البحر baskijski: (1.1) txenada bułgarski: (1.1) рибарка czeski: (1.1) rybák duński: (1.1) terne esperanto: (1.1) ŝterno francuski: (1.1) sterne , guifette hiszpański: (1.1) charrán , fumarel islandzki: (1.1) þerna , kría niemiecki: (1.1) Seeschwalbe norweski (bokmål): (1.1) terne / norweski (nynorsk): (1.1) terne nowogrecki: (1.1) γλάρονο szwedzki: (1.1) tärna włoski: (1.1) sterna