__TOC__ afront ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zniewaga, lekceważące zachowanie, zazwyczaj publiczne
(1.1)
(1.1) Zrobiła mi dziś afront, komentując przy wszystkich moją nadwagę. (1.1) Musi on za ten afront odpokutować, bo to całego stanu szlacheckiego krzywda.H. Sienkiewicz: Potop
(1.1) robić komuś afronty • znieść afront • spotkał kogoś afront
(1.1) zniewaga, obraza, policzek, despekt
afrontowanie afroncik afrontować
(1.1) białoruski: (1.1) абра́за , знява́га , уніжэ́нне bułgarski: (1.1) афро́нт francuski: (1.1) affront hiszpański: (1.1) afrenta kataloński: (1.1) afront łaciński: (1.1) ignominia niemiecki: (1.1) Affront nowogrecki: (1.1) προσβολή , ατιμία ukraiński: (1.1) афро́нт
afront ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) afront, zniewaga, obraza
(1.1) afront; afronts
afrontar