sęp ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba, która żeruje na kimś
(3.1) 2. od: sępić
(1.1)
(1.1) Wczoraj widzieli kilka wielkich antylop i kilka strusi uciekających na wschód, co jest znakiem, że tam musi być jakiś wodopój, a wobec tego, kto nie jest głupcem i kto ma w piersi serce nie zająca, ale lwa lub bawołu, ten będzie wolał iść naprzód, choćby w pragnieniu i męce, niż leżeć i czekać tu na sępy albo hienyH. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy.
sępnik , sępienie , wysępienie , zasępienie , sępice sępić , wysępić , zasępić się sępi
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) vulture arabski: (1.1) نسر (nasr) baskijski: (1.1) sai, putre bułgarski: (1.1) лешояд czeski: (1.1) sup dari: (1.1) کرگس, کل مرغ esperanto: (1.1) vulturo fiński: (1.1) korppikotka francuski: (1.1) vautour grenlandzki: (1.1) nattoraliusaq gudźarati: (1.1) ગીધ (gīdha) hiszpański: (1.1) buitre interlingua: (1.1) vulture islandzki: (1.1) gammur , hrægammur niemiecki: (1.1) Geier nowogrecki: (1.1) γύπας nowopruski: (1.1) aūks rosyjski: (1.1) гриф , стервятник staropruski: (1.1) aukis szwedzki: (1.1) gam ukraiński: (1.1) сип wilamowski: (1.1) gȧjer włoski: (1.1) avvoltoio ; (2.1) scroccone