anarchia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy; (1.2) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
(1.1-2)
(1.2) Ingerencje Wietnamu w sprawy wewnętrzne kraju w XV w. oraz zakończone klęską wojny z Birmą w XVI w. (…) doprowadziły Laos do anarchiiWiesław Maik, Azja, t. 1, s. 141.
(1.1) bezrząd, bezprawie (1.2) rozprężenie, rozprzężenie; bezhołowie, wolna amerykanka
(1.2) hierarchia, porządek, dyscyplina
anarch , anarchizm , anarchista , anarchistka , anarchizowanie anarchiczny, anarchistyczny, anarchistowski
< (anarkhía) < (an-) + (arkhḗ)
angielski: (1.1) anarchy; (1.2) anarchy, disorder arabski: (1.2) فوضى (fáwdā) baskijski: (1.1) anarkia białoruski: (1.1) анархія ; (1.2) анархія bułgarski: (1.1) анархия ; (1.2) анархия duński: (1.1) anarki francuski: (1.1) anarchie hebrajski: (1.1) אנרכיה (anar'chejah) hiszpański: (1.1) anarquía ; (1.2) anarquía ido: (1.1) anarkio interlingua: (1.1) anarchia jidysz: (1.1) אַנאַרכיע (anarkhie); (1.2) אַנאַרכיע (anarkhie) kataloński: (1.1) anarquia nowogrecki: (1.1) αναρχία ; (1.2) αναρχία , αταξία rosyjski: (1.1) анархия ; (1.2) анархия szwedzki: (1.1) anarki turecki: (1.1) anarşi; (1.2) anarşi ukraiński: (1.1) анархія ; (1.2) анархія węgierski: (1.1) anarchia włoski: (1.1) anarchia ; (1.2) anarchia
anarchia ()
rzeczownik (1.1) anarchia, bezrząd
anarchic
anarchia ()
rzeczownik (1.1) anarchia
anarchizmus, anarchista anarchikus
anarchia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) anarchia, bezrząd (1.2) anarchia, chaos
(1.1-2) anarchia; anarchie
(1.2) babele, babilonia, bolgia, bordello, caos
(1.2) disciplina, ordine, organizzazione
anarchica , anarchico , anarchismo anarchico anarchicamente
<