antał () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) beczka używana do przechowywania wina i innych trunków; (1.2) zawartość antała (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Dobrano się wreszcie do podziemnych sklepów i tysiące flach i gąsiorów gasiło nienasycone gardziele. A gdy wytoczono smoliste beczki i antały, pijatyka stała się powszechna. Pito z flach i gąsiorów, pito kociołkami, pito prosto z beczek, pito z kałuż rozlanych – pito do ostatniego tchu, na śmierć.
ćwierćbeczek
antałek
z