baldachim ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny (1.2) dekoracyjny element w kształcie wieżyczki lub aediculi, umieszczony nad ołtarzem, amboną, posągiem, nagrobkiem itp. (1.3) środkowa część płata nośnego umieszczonego nad kadłubem samolotu dwupłatowego lub jednopłatowego w układzie parasol;
(1.1-3)
(1.1) Następca szedł pod baldachimem, przed nim kapłan z puszką, w której paliły się kadzidła – wreszcie kilka młodych dziewcząt rzucających róże na ścieżkę, którą książę miał przechodzić.Bolesław Prus Faraon
baldach baldachowaty
(1.1) < → złotogłów bagdadzki (1.2-3) od (1.1)
(1.1-2) ; ;
angielski: (1.1) baldachin, canopy, tester; (1.2) tester białoruski: (1.1) балдахін bułgarski: (1.1) балдахин esperanto: (1.1) baldakeno francuski: (1.1) baldaquin hiszpański: (1.1) baldaquín , baldaquino niemiecki: (1.1) Baldachin rosyjski: (1.1) балдахин rumuński: (1.1) baldachin ukraiński: (1.1) балдахін węgierski: (1.1) baldachin, mennyezet wilamowski: (1.1) bȧldah , baoldaoch włoski: (1.1) baldacchino ; (1.2) baldacchino