Zakopane ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) miasto w południowej Polsce u podnóża Tatr;
(1.1)
(1.1) Chwilami złudzenie jest tak wielkie, że gdyby nie głośne rozmowy sąsiadów, myślałbym, że jestem w Zakopanem, i kazałbym podać sobie pstrąga i owczy serekB. Prus: Kronika tygodniowa. (1.1) (…) fachowcy stwierdzili jednoznacznie, że Zakopanemu zabraknie wody, a przyroda tatrzańska nie wytrzyma na dłuższą metę zmasowanego napływu turystów.
(1.1)
(1.1) zimowa stolica Polski; Zakopiec
zakopianin , zakopianka , zakopiańczyk , Zakopianka , Zakopiec zakopiański, okopowy
Według etymologii ludowej nazwa pochodzi od . Badacze uważają jednak za bardziej prawdopodobne pochodzenie od , określające miejsce wykarczowane. Jedna z hipotez dopuszcza też pochodzenie od , nawiązujące do kopy, ale nie znajduje to potwierdzenia w źródłach.
angielski: (1.1) Zakopane białoruski: (1.1) Закапанэ hebrajski: (1.1) זאקופנה hiszpański: (1.1) Zakopane polski język migowy: portugalski: (1.1) Zakopane rosyjski: (1.1) Закопане słowacki: (1.1) Zakopané ukraiński: (1.1) Закопа́не
Zakopane ()
rzeczownik niepoliczalny, nazwa własna (1.1) Zakopane (miasto)
(1.1) Zakopane;
(1.1) We are going to Zakopane. → Jedziemy do Zakopanego. (1.1) I was born in Zakopane. → Urodziłam(em) się w Zakopanem.
(1.1)
Zakopane ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Zakopane
(1.1)
(1.1) Trabajo en una empresa de Zakopane. → Pracuję w firmie w Zakopanem.
Zakopane ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Zakopane
(1.1) Zakopane;