upiec ()
, ,
czasownik przechodni dokonany (1.1) przygotować jakieś danie, piekąc je czasownik zwrotny dokonany (2.1) zostać upieczonym (1.1) (2.2) pozostać bez nieprzyjemnych konsekwencji
(1.1)
(1.1) Babcia upiekła makowiec; pachnie w całym domu. (2.2) Ten Tomek jak zawsze nie przygotował się do lekcji i znowu mu się upiekło, bo nauczycielka pytała innych.
(1.1) upiec + (2.2) upiec się + (komuś)
(1.1) upiec ciasto / mięso / …
(2.2) ujść bezkarnie, ujść na sucho
piekarka , piec , pieczeń , piekarz , pieczywo , piecyk piec piekarski, pieczony
(1.1) świeżo upieczony • upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu • upiec własną pieczeń przy cudzym ogniu
(1.1) czeski: (1.1) upéct jidysz: (2.2) אָפּשנײַדן טרוקן (opsznajdn trukn)