mortuus ()
(1.1) participium perfecti passivi od: morior rzeczownik, rodzaj męski (2.1) zmarły przymiotnik (3.1) martwy
(2.1) mortu|us, ~i (3.1) mortuus, mortua, mortuum
(2.1) Similes estis sepulchris dealbatis, quæ (…) intus pleni sunt ossibus mortuorum. Wulgata Klementyńska, Mt 23, 27. → Podobni jesteście do grobów pobielanych, które (…) wewnątrz pełne są kości zmarłych. (Mt 23, 27.)
mors morior