plena ()
(1.1)
plena ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pielucha (1.2) zasłona (1.3) opona
(1.1-3)
plena ()
przymiotnik (1.1) pełny, pełen, całkowicie wypełniony (1.2) zawierający dużą ilość czegoś, pełny, pełen (1.3) kompletny, całkowity (1.4) o kącie mającym 360°
(1)
(1.1) Mia glaso jam ne estas plena. → Moja szklanka już nie jest pełna. (1.2) Mia kuirejo estas plena de blatoj. → Moja kuchnia jest pełna karaluchów. (1.3) La pli juna filino, kiu estis la plena portreto de sia patro laŭ sia boneco kaj honesteco, estis krom tio unu el la plej belaj knabinoj, kiujn oni povis trovi. → Młodsza córka, która była wiernym portretem swojego ojca pod względem swojej dobroci i prawości, oprócz tego była jedną z najpiękniejszych dziewcząt, które można było znaleźć
(1.1,2) plena je + , plena de +
(1.3) plena vortaro
(1.2) sata (1.3) kompleta, tuta
(1.1,2) malplena
plene plenigi, pleniĝi, plenumi signifoplena
apud plena manĝotablo ĉiu estas tre afabla • aŭ plej riĉa stato, aŭ plena malsato • ĉiuj enterigitoj estas plenaj de meritoj • de peko kaj mizero estas plena la tero • koro tro plena — buŝo parolas • matena horo estas plena de oro • plena estas la infero de promesitaj aferoj • plena glaso da vino, sed kun guto da veneno • plena kaso ŝteliston altiras • plena sako ĉiun mastron al vi klinos • plena stomako laŭdas la faston • pli valoras propra ĉemizo ol fremda plena valizo • ŝparu groŝon, vi havos plenan poŝon • ŝparu groŝon — vi havos plenan poŝon
plena ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) popularny afroantylski taniec i śpiew
(2.1) od: pleno
(1.1) plenas
pleno, plenario plenamente, plenariamente pleno , plenitud , plenario
forma żeńska od pleno
plena ()
przymiotnik (1.1) pełny