finna ()
forma ściągnięta (1.1) = fixing to → odpowiednik going to
(1.1) I'm finna go to the store. → Pójdę do sklepu.
finna ()
przymiotnik (1.1) fiński (1.2) la finna → język fiński
Finnio, Finnujo, finno
finna ()
czasownik (1.1) znajdować, znaleźć
finna ()
czasownik przechodni (1.1) znajdować, znaleźć, odkrywać (1.2) doświadczać, pojmować, uświadamiać sobie czasownik zwrotny finna sig (2.1) pogodzić się (np. z losem), poprzestać na czymś, zaakceptować coś (2.2) znaleźć się (w sytuacji), nabrać orientacji (2.3) poczuć się jakimś (np. oszukanym) czasownik czynno-bierny (deponens) finnas (3.1) być, istnieć, znajdować się
(1-2) att finna, finner, fann, funnit, finn!; pres. part. finnande, perf. part. funnen (3.1) finnas, finns, fanns, funnits, –!; pres. part. –, perf. part. –
(3.1) Det finns ett bra kafé vid hörnet. → Na rogu znajduje się dobra kawiarnia.
(1.1) hitta, påträffa, upptäcka (1.2) erfara, inse (2.1) foga sig, anpassa sig, acceptera (3.1) vara, existera, förekomma
finnande, fynd
czasownik frazowy finna på • finnas med • finnas till
zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim