__TOC__ kör ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chór
(1.1) en kör, kören, körer, körerna
(1.1) Hon sjunger i en kör. → Ona śpiewa w chórze.
(1.1) körsång • körsångerska • körsångare
kör ()
przymiotnik (1.1) niewidomy, ślepy, z niepełnosprawnością wzroku
garip kim, kör o • gece işi kör işi
kör ()
rzeczownik (1.1) okrąg (1.2) koło, krąg, grono
(1.2) boszorkánykör → czarci krąg, czarcie koło
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Matematyka