__TOC__ dissident ()
przymiotnik (1.1) o opinii lub przekonaniu: niezgodne rzeczownik (2.1) dysydent
dissidently
dissident ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dysydent
dissident ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dysydent
(1.1) en dissident, dissidenten, dissidenter, dissidenterna
(1.1) En dissident är en person som aktivt motarbetar den rådande ordningen. → Dysydent to człowiek, który aktywnie działa przeciwko panującemu porządkowi.