sądzić () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (2.1) mieć o czymś jakieś zdanie czasownik zwrotny niedokonany sądzić się ( brak) (3.1) prowadzić z kimś spór sądowy
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Dostałem wezwanie do sądu. Będą sądzić mojego sąsiada za rzekome paserstwo. (2.1) Co sądzisz o naszej nowej nauczycielce matematyki? (3.1) Joanna długo sądziła się z byłym mężem o alimenty.
(2.1) myśleć, uważać
sąd , sędzia /, sędzina , sędziostwo , odsądzenie , odsądzanie , osądzenie , osądzanie , posądzenie , posądzanie , przesądzenie , przesądzanie , przysądzenie , przysądzanie , rozsądzenie , rozsądzanie , wysądzenie , zasądzenie , zasądzanie , sędziowanie odsądzić , odsądzać , osądzić , osądzać , posądzić , posądzać , przesądzić , przesądzać , przysądzić , przysądzać , rozsądzić , rozsądzać , wysądzić , zasądzić , zasądzać , sędziować sądowy, sędziowski
angielski: (1.1) judge; (2.1) deem, consider, think arabski: (2.1) إعتقد baskijski: (1.1) epaitu; (2.1) iritzi, uste izan chiński standardowy: (2.1) 觉得 (juéde) czeski: (1.1) soudit; (2.1) soudit duński: (1.1) dømme; (2.1) bedømme, mene, synes esperanto: (1.1) juĝi; (2.1) opini japoński: (2.1) 思う jidysz: (2.1) קלערן (klern) kataloński: (2.1) creure niemiecki: (1.1) beurteilen; (2.1) beurteilen, meinen, denken, finden, halten, glauben rosyjski: (1.1) судить; (2.1) думать; (3.1) судиться słoweński: (1.1) soditi; (2.1) meniti, misliti, soditi; (3.1) pravdati se staroegipski: (2.1) (ỉb), (ỉb), (ỉb) szwedzki: (1.1) döma; (2.1) tro ukraiński: (1.1) суди́ти; (2.1) суди́ти; (3.1) суди́тися węgierski: (1.1) ítél; (2.1) ítél wolof: (1.1) àtte