cep ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą; (1.2) broń drzewcowa używana w średniowieczu podobna do cepa (1.1); rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) głupek
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką)na podst.: . (2.1) Patrz, gdzie łazisz, cepie!
(1.1) narzędzie (1.2) broń drzewcowa
(1.1-2) dzierżak, cepisko, gązwa, bijak
cepisko cepowy
prosty jak budowa cepa • prosty jak konstrukcja cepa
→ kij, pałka
angielski: (1.1) flail baskijski: (1.1) irabiur białoruski: (1.1) цэп czeski: (1.1) cep duński: (1.1) plejl esperanto: (1.1) draŝilo francuski: (1.1) fléau hiszpański: (1.1) mayal , manal niemiecki: (1.1) Dreschflegel nowogrecki: (1.1) δάρτης rosyjski: (1.1) цеп słowacki: (1.1) cep szwedzki: (1.1) slaga ukraiński: (1.1) ціп węgierski: (1.1) csép; (1.2) csép wilamowski: (1.1) fłyguł , fłygel włoski: (1.1) correggiato
cep ()
rzeczownik policzalny (1.1) , borowik szlachetny
(1.1) cep; ceps
(1.1) penny bun, porcini; cèpe, cepe
< zobacz też: Indeks:Angielski - Grzyby
cep ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) cep
(1.1)
cep ()
(1.1) cebula, cebula zwyczajna
cepo, cepbulbo, ceposupo, tubocepo
cep ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szczep winorośli (1.2) krzew winorośli
cep; ceps
cep ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) winorośl
(1.1) cep; ceps
cep ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) zazw. w cepy, cep (1.2) cep
(1.1) cepík, cepisko (rúčka)
cepár , cepík , cepisko cepisko cepový
cep ()
rzeczownik (1.1) kieszeń
(1.1)