raja ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (1.2) rząd rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) w imperium osmańskim ludność wysoko opodatkowana;
(1.1) (2.1)
(1.1) płaszczka
(1.1) (2.1) ra'ijjāh (poddani)
(1.1) (1.2)
raja ()
rzeczownik (1.1) radża
raja ()
rzeczownik (1.1) król
(1.1) (rāja)
raja ()
rzeczownik (1.1) radża
raja ()
rzeczownik (1.1) granica
raja ()
rzeczownik (1.1) granica (1.2) granica, bariera (np. psychiczna)
(1) raj‧a
rajata, rajoittaa rajallinen, rajaton
z języków słowiańskich, kraj
raja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rysa, pęknięcie, szczelina (1.2) kawałek, plaster (owocu) (1.3) szpara, cipa
(2.1) (2.2)
(1) rajas
(1.1) grieta, corte (1.2) rodaja, rebanada (1.3) vagina
rajar, rajarse rajable, rajadizo, rajante rajadillo , rajadura , rajador
raja ()
rzeczownik (1.1) król
(1.1) (rāja)
raja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płaszczka, raja
raja ()
raeja • rǡja
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miedza
< ("ściana, balustrada, kalenica") < , , , ("grzbiet, bruzda, rynna").