osadzony ()
, ,
przymiotnik (1.1) tkwiący w czymś, umiejscowiony gdzieś rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba odbywająca karę w więzieniu
(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: osadzić
(1.1) (2.1)
(1.1) Michał miał głęboko osadzone oczy. (1.1) Witają nas pierwsze promienie słońca, które powoli topią szron osadzony na szybie. (2.1) Kierownictwo zakładu karnego zleciło pracownikom przygotowanie specjalnego programu resocjalizacyjnego dla osadzonych. (3.1) Broszka składała się z rubinów osadzonych w złocie. (3.1) Indianie osadzeni w rezerwacie nienawidzili białych.
(2.1) więzień
(2.1) osadzona
kazachski: (2.1) сотталған niemiecki: (2.1) Insasse rosyjski: (1.1) посаженный; (2.1) осужденный; (3.1) помещенный