nikczemny () , ,
przymiotnik (1.1) podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu (1.2) taki, który nie nadaje się do niczegoHalina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 11.
(1.1)
(1.1) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.
(1.1) nikczemny los / czyn / typ • nikczemne kłamstwo
(1.1) podły, haniebny
(1.1) dobry, szlachetny
nikczemność , nikczemnostka , nikczemnik , nikczemnica nikczemnie
nikczemny wzrost • nikczemna postura
(1.1) od (1.2) (1.2) → do niczego
angielski: (1.1) vile, wicked arabski: (1.1) نذل białoruski: (1.1) подлы, нікчэмны czeski: (1.1) bídný, ničemný fiński: (1.1) kurja hiszpański: (1.1) vil jidysz: (1.1) הינטיש (hintisz) łaciński: (1.1) abiectus, contemptus, pravus, vilis marathi: (1.1) अधम niemiecki: (1.1) verworfen, niederträchtig rosyjski: (1.1) подлый słowacki: (1.1) podlý, ničomný turecki: (1.1) alçak ukraiński: (1.2) нікчемний włoski: (1.1) abietto, nefando, scellerato, spregevole