uwierzyć () , ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( wierzyć) (1.1)
(1.1)
(1.1) Jako bardzo młody człowiek, student polonistyki w Krakowie, uwierzył w naukę i technikę, w postęp społeczny, w wiek dwudziesty, w "miasto, masę, maszynę".
wierzyć zwierzenie , wiara , uwierzenie , wierny , wierność , wierna , wierzący wierny
uwierzyć w kogoś
(1.1) białoruski: (1.1) паверыць kaszubski: (1.1) ùwierzëc rosyjski: (1.1) поверить