__TOC__ impotent () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś cierpiący na impotencję (1.2) ktoś niezdolny do działania
(1.1-2)
(1.2) impotent życiowy
(1.2) oferma
impotencja impotentny
z (brak panowania nad sobą) od impotentis (bezsilny, niepohamowany, rozpasany)
białoruski: (1.1) імпатэнт ; (1.2) імпатэнт francuski: (1.1) impuissant; (1.2) impuissant hiszpański: (1.1) impotente; (1.2) impotente niemiecki: (1.1) Impotenter nowogrecki: (1.1) ανίκανος; (1.2) ανίκανος rosyjski: (1.1) импотент ; (1.2) импотент ukraiński: (1.1) імпотент
impotent ()
przymiotnik (1.1) bezsilny, nieudolny rzeczownik (2.1) impotent
(1.1) potent
impotence, impotency potent potently, impotently
impotent ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) impotent
impotencia , impotentnosť impotentný impotentne