__TOC__ bachor ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne ( szczególnie żydowskie) (1.2) zwykły uczestnik gry w palanta (1.3) bękart rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) laska z hakiem żelaznym używana na bajdakach (2.2) żwacz
(1.1-2)
(1.1)
bachorek
(1.1-3) (bakhúr) → młodzieniec (2.2) pochodzenie słowiańskieO zapomnianych znaczeniach pol. bachor i bachur, ,
angielski: (1.1) brat
bachor ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) żwacz (jeden z przedżołądków u przeżuwaczy) (1.2) brzuszysko, kałdun
(1.1-2)
(1.1) jest to „fałszywy przyjaciel”; poprawnym tłumaczeniem słowa „bachor” na język czeski jest spratek zobacz też: Indeks:Czeski - Fałszywi przyjaciele
bachor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) żwacz (1.2) brzuszysko, kałdun
(1.1)
(1.1) jest to „fałszywy przyjaciel”; poprawnym tłumaczeniem słowa „bachor” na język słowacki jest fagan zobacz też: Indeks:Słowacki - Fałszywi przyjaciele