prać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( uprać, wyprać) (1.1) usuwać brud z ubrań, tkanin czasownik przechodni niedokonany ( sprać) (2.1) bić (2.2) bićPoradnik językowy, „Język Polski” nr 3/1913, s. 96. czasownik zwrotny niedokonany prać się ( uprać się, wyprać się) (3.1) być pranym (1.1) czasownik zwrotny niedokonany prać się ( sprać się) (4.1) bić się nawzajem
(1-2) (3.1-4.1)
(1.1) Będę prał tę koszulę. (2.1) Tomek pierze Krzyśka. (3.1) Twoja koszula już się pierze. (4.1) Tomek pierze się z Krzyśkiem.
(1.1) prać + • nie prać + (4.1) prać się z +
praczka , pracz , pralka , pranie , pralnia , spranie , spieranie , podpieranie , upranie , napranie , pralnictwo , przepierka , przepieranie , przepranie , dopieranie , dopranie , popranie wyprać , sprać , spierać , podpierać , uprać , naprać , przepierać , przeprać , dopierać , doprać , poprać pralniczy, pralkowy, praczy, spieralny
prać brudne pieniądze • prać brudy • swoje brudy trzeba prać w domu • kiedy gospodyni pierze i chleb piecze, to się ledwie nie wściecze
(2.2) Pierwotnie prać znaczyło bić – tkaniny prało się, czyli biło kijanką.
angielski: (1.1) wash arabski: (1.1) غسل białoruski: (1.1) праць chiński standardowy: (1.1) 洗 (xǐ) czeski: (1.1) prát esperanto: (1.1) lavi hiszpański: (1.1) lavar; (2.1) pegar; (4.1) pegarse polski język migowy: połabski: (1.1) belĕt rosyjski: (1.1) стира́ть ukraiński: (1.1) прати; (2.1) прати wilamowski: (1.1) wosia, waosia wolof: (1.1) fóot